EN

حسابداری مهمترين زبان كسب و كار

نویسنده: مجيد باقری
[تعداد: 2    میانگین: 5/5]

محدوديت منابع اقتصادی، از مهم‌ترين چالش‌هايی است كه كسب و كارهای مختلف با آن درگير هستند. برای غلبه بر اين چالش، در اختيار داشتن اطلاعات مناسب كه برنامه ريزی و مديريت بهتر اين منابع محدود را آسان كند، ضروری است.
در سازمان‌ها وظيفه تهيه و تامين اين اطلاعات بر عهده حسابداری است. حسابداری مهمترين زبان كسب و كار است که به ما كمك می‌كند تا با استفاده از يك واحد اندازه‌گيری مشترك، يعنی واحد اندازه‌گيری پولی، بتوانيم منابع استفاده‌ متنوع را اندازه‌گيری و نتايج به كارگيری آن‌ها را ارزيابی كنيم تا از اين طريق برنامه‌ريزی و مديريت منابع اقتصادی را امكان پذير سازيم.

 

حسابداری مهمترين زبان كسب و كار

 

حسابداری مهمترين زبان كسب و كار است که از يك سيستم اطلاعاتی كه از طريق شناسايی، ثبت، طبقه بندی، تلخيص و گزارشگری رويدادهای مالی، اطلاعات لازم را در اختيار استفاده كنندگان از اطلاعات حسابداری قرار می‌دهد. بر همين اساس حسابداری شامل فرايند جمع‌آوری، ثبت، طبقه بندی و خلاصه كردن رويدادهای اقتصادی بر اساس مدارك مستند است كه منجر به استخراج صورت‌های مالی می‌شود و در واقع حسابداری ارائه كننده اطلاعات مالي مربوط به يك كسب و كار به استفاده كنندگان مختلف اين اطلاعات است.

استفاده كنندگان از اطلاعات حسابداری طيف وسيعي را تشكيل می‌دهند. نياز اطلاعاتی اين استفاده كنندگان به نوع تصميماتی كه اتخاذ می‌كنند بستگي دارد و تفاوت در اين تصميمات، استفاده كنندگان را به دو گروه اساسی تفكيك می‌كند. گروه نخست تصميم گيرندگان درون سازمانی هستند و گروه دوم تصميم گيرندگان برون سازمانی.

استفاده كنندگان داخلی عمدتا افرادی هستند كه مديريت شركت و كسب و كار را بر عهده دارند و اطلاعات حسابداری را برای برنامه‌ريزی، كنترل، هماهنگی و تصميم گيری لازم درباره عمليات شركت استفاده می‌كنند. از سوی ديگر استفاده كننگان خارجی در بيرون از شركت و سازمان بوده و صاحبان سهام، بانك‌ها، مراجع مالی و اقتصادی دولتی، طلبكاران شركت و غیره را شامل می‌شود.

بر همين اساس امروزه قلمرو حسابداری در شركت‌ها و سازمان‌های مختلف را به دو حوزه اصلی حسابداری مديريت و حسابداری مالی تفكيك می‌كنند:

۱-حسابداری مديريت وظيفه تهيه اطلاعات مالی مورد نياز مديران داخلی شركت به منظور برنامه ريزی، كنترل عمليات و تصميم گيری را بر عهده دارد. حسابداری مديريت پيامدهای مالی سناريوهای مختلف در خصوص يك تصميم گيری مشخص در داخل شركت را تحليل كرده، نتايج حاصل از تصميمات گرفته شده را گزارش می‌كند و از اين طريق، فرآيند برنامه ريزی و كنترل عمليات را در موسسه امكان پذير می‌كند.

۲-حسابداری مالی آن بخش از حسابداری است كه به تشخيص، اندازه‌گيری، گزارش اطلاعات و تجزيه و تحليل وضعيت مالی می‌پردازد و برای استفاده كنندگان اطلاعات مزبور، امكان قضاوت و تصميم گيری آگاهانه را فراهم می‌سازد. هدف گزارشگر در حسابداری مالی، عمدتاً ارائه اطلاعات مورد نياز استفاده كنندگان خارجی است.

لازم به يادآوری است كه صرف نظر از موارد فوق، نوعی حسابداری نيز وجود دارد كه وظيفه تشخيص اثرات مالياتی عمليات و فعاليت‌های مالی يك شركت را برعهده دارد كه آن را حسابداری مالياتی می‌نامند.

از آنجا كه قسمت اعظم درآمدهای دولت‌ها از طريق ماليات وصول و تامين می‌شود، از وجود حسابداران مالياتی جهت حصول اطمينان از دريافت حقوق قانونی دولت استفاده می‌شود.

علاوه برتعاريف و تقسيم بندی های اشاره شده در فوق، به طور كلي حسابداری دارای مفروضات، اصول و ميثاق‌های مشخصی است و اطلاع از آنها برای آشنايی با اين زبان كسب و كار اهميت دارد كه در ادامه و ساير مطالب وبلاگ به آنها خواهيم پرداخت.

*منبع: كتاب مديرعامل چند ساحتی، مجيد باقری، انتشارات سازمان مديريت صنعتي

این مطالب را نیز بخوانید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خبرنامه سپیدار

به خبرنامه سپیدار بپیوندید

شکیبا باشید

از شما متشکریم